Museum für Naturkunde Stiftung Schloss und Park Benrath

Langslapers en vroegopstaanders
Anne en Jan staan voor de ingang van het Museum. Jan is verrast en denkt: ”Wat een prachtig kasteel en zo elegant.” Jan en Anne lezen wat er op het bordje staat. Ze lezen: ”Natuurkundig Museum, Stichting Slot en Park Benrath”. In de zijvleugels van het kasteel wonen vast en zeker veel dieren. ”Kom we gaan naar binnen,” zegt Anne. Nauwelijks hebben ze een stap in het museum gezet, of ze horen een duidelijk knakken alsof hout verbrijzeld wordt.

 

”Mag ik mij bekend maken?” klinkt een stem uit de eerste ruimte. ”Mijn naam is Meester Bockert, maar men kent mij beter onder de naam Bever. Ik word door heel veel bezoekers bewonderd en ik ken het museum heel goed. Mag ik jullie rondleiden? Ik kan jullie bijzondere dingen laten zien en veel vertellen.”

”Hebben jullie al eens een vogelklok gezien?” ”O, ja,” zegt Anne, ”daar komt een vogeltje door een deurtje en roept zijn eigen naam.” ”Zo’n klok kent iedereen, maar een vogelklok is heel wat anders. Kom ik laat het jullie zien,” zegt de bever.

Het symfonieconcert
Die drie lopen in een park, maar verlaten het museum niet. Plotseling staan ze voor een grote muur met vogelnestjes in verschillende verdiepingen en in de bomen zitten meerdere zangvogels. Opeens wordt het donker. ”Luister daar zingt een vogel, prachtig,” fluistert Jan. ”Het is een nachtegaal.

Het is alsof de nachtegaal nooit slaapt, hij zingt de hele nacht door. Bijna alle vogels zingen al voordat de zon opkomt,” verklaart de bever. Als het winterkoninkje begint te zingen beginnen Jan’s oren te tuiten. Steeds meer vogels beginnen hun gezang. Als laatste in het concert begint de langslaper tjiftjaf haar gezang. ”Het is net een symfonieconcert,” vindt Anne.

De broedkostganger
Langzamerhand wordt het steeds lichter en de zon komt op. Nu kunnen Anne en Jan de ingenieuze nestjes van de zangvogels bekijken. De twee kinderen ontdekken groene eitjes en eitjes met zomersproeten. Anne valt op, dat het ei van een tamelijk grote vogel niet te vinden is. ”Dat is geloof ik een luierik,” meent Jan, ”legt hij geen eieren of kunnen zijn nabestaanden hem niets schelen?”

Intussen knabbelt de bever in een andere ruimte aan een boom en wijst naar een heel groot kuiken. ”Daar zit zijn kuiken,” Anne en Jan kijken heel verbaasd en horen hoe de zogenaamde luierik zijn kuikens groot laat worden. Ze zien dat het kuiken bijna niet meer in het kleine nestje past en het is nog lang niet volwassen. ”Welke vogel voert dat reuzenkuiken?” vraagt Anne. ”Is het misschien dat kleine vogeltje met het bruine mutsje?”

 

”Nu moet ik afscheid van jullie nemen. Ik heb dringend weer zwemwater nodig,” zegt de bever en antwoordt niet op Annes vraag. ”Kom toch ook nog in de andere vertrekken van het museum, dan vertel ik jullie alles over mijn woning en mijn leven. En met een beetje geluk kunnen jullie buiten in het park de vogel horen die zijn eigen naam roept en waarvan het vrouwtje haar eitjes in andermans nest legt. Jullie weten waarschijnlijk wel welke vogel dat is.”

Museum für Naturkunde
Stiftung Schloss und Park Benrath
Benrather Schloßallee 102
40597 Düsseldorf
www.schloss-benrath.de