Kinderboerderij Neuss

Fridolin de 43e
Pff, dat was een lange voettocht. Jan en Anne hebben langs de Erft gewandeld en willen nu even rusten.
”Kijk eens, daar staat een wilgentipi!” roept Anne heel blij. ”Daar houden we een picknick.” Jan kruipt in het bladerhuis en zegt: ”Hier smaakt de boterham dubbel zo goed.” Een haan, die net voorbij komt, vindt dat ook en kijkt schuin naar de boterham. Hij pikt Jan in zijn schoen. 

 

”He, jij oude kip, maak dat je weg komt, anders koken we nog soep van je!” roept Jan. De Haan kijkt beledigd: ”Ik ben geen kip. Ik ben Fridolin de 43e, een nakomeling van de beroemde Fridolin de Grote. Een beetje meer respekt a.u.b. En over soep kan ik een spannend verhaal vertellen.” Anne wordt nieuwsgierig en ze strooit een paar broodkruimels voor de haan uit. De haan pluist zijn veren en zijn rode kam zwelt aan. ”Het gebeurde in het jaar 1886, als mijn oer, oer, oer, oer...” ”O, laat dat oer toch weg en begin eindelijk te vertellen,” zegt Jan ongeduldig. ”Mijn overgrootvader Fridolin speelde een bijzondere rol,” kraait de haan.

Van soepkip tot held
”Het boerengezin Meier nodigde gasten uit, omdat hun zoon Karl zich verloofde met Agnes van een boerderij in de buurt. Als voorgerecht was kippensoep gepland. Overgrootvader moest de hoofdrol spelen. 

 

Maar het ging heel anders. Fridolin zag kans van het slachtblok te springen en vloog door het raam de keuken in, waar boerin Meier net in de groentenpan roerde. ”De haan voor de kippensoep gaat er vandoor!”, riep ze verschrikt, en rende achter hem aan.
De dienstmeid Erna schrobde net de was in de tobbe. Ze liet haar wasbord vallen en rende ook achter Fridolin aan. Fridolin vluchtte verder en landde bijna op de koolschaaf, waarmee de boer net de witte kool schaafde. Over de zakweegschaal, de schilmachine en allerlei andere gereedschappen rende mijn overgrootvader de trap op. De boer, de boerin, de knecht en de dienstmeid zaten hem dicht op de hielen. Er ontstond een wilde achtervolging door het hele huis. In de bovenverdieping zag Fridolin een open deur. Door de deur kwam hij in het vertrek van de dienstboden. ”Is er hier geen open raam?” dacht hij angstig. Op het bed lag een fris gestreken nachtpon, overgrootvader Fridolin sprong er bovenop. Oei, dat liet sporen achter. Gelukkig had iemand in de slaapkamer een raam open laten staan en Fridolin kon met gekraai en wilde vleugelslagen vluchten.

 

Hij kwam terecht in het verblijf van de geitenbok. De bok mekkerde: ”Maak dat je weg komt, jij stuk pluimvee!” Overgrootvader vloog met een reusachtige boog over het erf van de boerderij, over de schaapskooi, over de vijver en over de paarden. De boer, de boerin, de knecht en de dienstmeid staken hun hoofden uit het raam en keken hem na. ”Dat is pech, hij is weg!” riep de boer.

”Help, help!” riep iemand over het erf. Zoon Karl rende opgewonden heen en weer. ”De verlovingsringen zijn verdwenen. Ze waren net nog in mijn tas.” Boerin Meier trok wit weg. ”Waar heb je die dan voor het laatst gezien?” ”Ik weet het niet meer,” jammerde zoon Karl. ”Een ongeluk komt nooit alleen,” klaagde de dienstmeid. Iedereen zocht nu naar de verlovingsringen, aan de soephaan dacht niemand meer. Zo had overgrootvader echt geluk. Uitgeput ging overgrootvader op het stro zitten en haalde diep adem. Wat een opwinding!
Helaas had hij niet op knecht Gustav gerekend.

 

Gustav kwam van achteren aangekropen. Vanuit zijn ooghoeken zag Fridolin hem komen en hij vluchtte kraaiend onder het stro. De knecht was echter sneller. Hij pakte overgrootvader aan zijn poot en Fridolin fladderde zo heftig, dat het stro wegvloog. En wat kwam er te voorschijn? Het kistje met de verlovingsringen. De zoon Karl had het verloren toen hij de Haflingerpaarden optuigde. Zonder overgrootvader Fridolin was de verloving in het water gevallen. Zo werd Fridolin de held van de boerderij. Als dank mocht hij zijn leven lang op de mesthoop kraaien.”

”Ach, dat heb je toch allemaal verzonnen,” lacht Jan. ”Als jullie mij niet geloven, kom dan maar naar de kinderboerderij, daar kunnen jullie de nachtpon van de dienstmeid Erna nog zien,” kraait Fridolin de 43e.
En alle drie gaan ze op pad.

Kinderbauernhof der Stadt Neuss
Nixhütter Weg 141
41466 Neuss
www.kinderbauernhof-neuss.de